• Οι ανοιχτές πόρτες του δωματίου, με κρατούσαν σε επαφή με τα σπίτια των γειτόνων μου, που για τον ίδιο λόγο (33οC), λίγο μετά τις 7 το απόγευμα της περασμένης Κυριακής, άφηναν τον αέρα να κυκλοφορεί ελεύθερος στα σπίτια τους.
• Όταν άκουσα από το δωμάτιο της κόρης μου «σεισμός», έκανα την πρώτη ανακλαστική κίνηση και σηκώθηκα από το γραφείο. Η υπόλοιπη οικογένεια ήταν στο μπροστά μπαλκόνι.

• Δεν ήταν οι πραγματικές συνθήκες που με τρόμαξαν. Εξάλλου απλώς κουνιόταν λίγο τα φωτιστικά. Ήταν περισσότερο η απειλή της …συνέχειας!
• Είναι προσεισμός; Να σκεφτώ τι θα κάνουμε. Θα ξαναγίνει; Να προστατέψουμε τα παιδιά μας…κι άλλα τέτοια αγχωτικά, που αστραπιαία ανακάλεσαν στο μυαλό μου ...εικόνες βιβλικής καταστροφής, ισοπεδωμένων πόλεων και θρήνων πάνω από συντρίμμια!!!
--------------------------------------------------------------
• Μέχρι να πάω στο σαλόνι, είχα φορέσει ήδη τα αθλητικά μου και φώναζα και στους υπόλοιπους να κάνουν το ίδιο, μην και χρειαστεί να φύγουμε άμεσα…
• Ο πρώτος τους σεισμός! Και χωρίς πανικό!
• «Μας είπαν στο Σχολείο τι να κάνουμε. Μέχρι να τελειώσει το κούνημα, κάτω από πόρτες και τραπέζια και αμέσως μετά ανάλογα με την ένταση, με ψυχραιμία, έξω από το κτίριο»!
• Ναι. Σωστά. Έτσι είναι, αλλά ποιός σκέφτεται τη διαδικασία όταν αρχίζει και τρέμει η γη;
• Τελικά φάνηκε πως μόνον εγώ δεν τη σκεφτόμουν.
-----------------------------------------------------------------
• Τρείς μέρες μακριά από το σπίτι, κοιμόμασταν στο προαύλιο της εκκλησίας του Τιμίου Σταυρού, μαζί με δεκάδες άλλα παιδιά και γείτονες.
• Μαθαίναμε για την καταστροφή και τους νεκρούς της Θεσσαλονίκης, και ο τρόμος μας δεν καταλάγιαζε. Ούτε και οι μετασεισμοί.
• Σιγά σιγά ξαναπεράσαμε την πόρτα μας. Και με τα παπούτσια πάντα φορεμένα, έτοιμοι για φευγιό…!
• -----------------------------------------------------------------------------
• …Στις 9.00 το ίδιο βράδυ, πήγαμε στο ΔΗΠΕΘΕ.

• Η καταπληκτική Νένα Μεντή, με σοφούς ρυθμούς έφτιαχνε την ψυχή μου κουβάρι και βαμβάκι εναλλάξ, ερμηνεύοντας απίστευτα καλά τον ρόλο της σαν Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου.
• Όταν έγινε ο τελευταίος μετασεισμός της Κυριακής, στις 11 παρά της ίδιας νύχτας, η παράσταση δεν είχε ακόμη τελειώσει.
• Δεν τον κατάλαβα. Αλλά και να τον καταλάβαινα, τίποτε δεν θα με ξεκολλούσε από το κάθισμα, αν δεν τελείωνε η Μεντή. Υπέροχη! Το βράδυ, κοιμήθηκα ήρεμα!
............................................................................








• Τα εγκαίνια του Φεστιβάλ που πραγματοποιήθηκε στις υπέροχες εγκαταστάσεις του «Ελπίδα Resort» έκανε το βράδυ της περασμένης Παρασκευής ο Γ.Γ. της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Γιώργος Τσιότρας, εν μέσω πυροτεχνημάτων, μουσικής και παραδοσιακών χορών.



• Η διοργάνωση έγινε με την υποστήριξη του Υπουργείου Οικονομίας, του ΟΠΕ, της Νομαρχίας Σερρών και της «Κέρασμα».







• Χρησιμοποιήθηκαν 312,5 κιλά κιμά από κρέας βουβαλιού, δεκάδες κιλά μυρωδικών και ελαιόλαδου και τρείς περίπου ώρες, για να τηγανιστεί και το τελευταίο μπιφτέκι, από τους 25 ψήστες που με προσήλωση και μαεστρία έσκυψαν πάνω από τα ισάριθμα τηγάνια!
• Οι 
• Το κρέας τους απαλλαγμένο από λίπος, είναι πεντανόστιμο όπως και το γάλα τους (έχω ξαναγράψει για το υπέροχο 
• Τα
• Και επειδή έχει δίκιο, ξαναρωτώ: Τί να του πεις του ανθρώπου! Που όταν έφυγε μπορεί να τα άφησε κάπως τα πράγματα εδώ, αλλά σίγουρα επιστρέφοντας καλύτερα δεν τα βρήκε!





• Με αφορμή μάλιστα την χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα Μουσείων, υποδέχτηκε δεκάδες μαθητές από Σχολεία του νομού, για ένα εκπαιδευτικό ταξίδι στον χώρο του.

Οι μαθητές του 17ου Δημοτικού Σχολείου Σερρών ξεναγούνται, ζωγραφίζουν και παίζουν το επιτραπέζιο παιχνίδι που εξέδωσε το ίδιο το Μουσείο.






ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ (Ε.Ι.Ν.ΔΥ.Μ)