Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ..."ΡΟΔΑΣ"!

• Πενήντα (50) περίπου κλασικά αυτοκίνητα από όλη τη Βόρειο Ελλάδα, βγήκαν προχθές στο δρόμο, για έναν «αγώνα τεχνικής οδήγησης» κι όχι ταχύτητας, με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη και τερματισμό τη Δράμα.
• Η στήλη, συνάντησε το εντυπωσιακό κονβόι στην Πρώτη, όπου και μία από τις στάσεις. Βλέπετε, οι (κάποιας ηλικίας) κυρίες των δρόμων, έπρεπε και να ξαποσταίνουν για καταφέρουν να τερματίσουν!
 
• Μικροί και μεγάλοι περικύκλωσαν τα πανέμορφα και εξαιρετικά καλοδιατηρημένα αμάξια, στην κεντρική Πλατεία της Πρώτης, όπου τα επιφωνήματα θαυμασμού δεν σταματούσαν.
• Ο Δήμαρχος Κώστας Αστρίνης και ο Πρόεδρος της ΔΕΚΟΠΑ Νίκος Μπακάλης, υποδέχτηκαν οδηγούς και συνοδηγούς (οικογένειες με παιδιά και μεράκι ήταν οι ιδιοκτήτες), τους προσέφεραν κέρασμα και φυσικά ξενάγηση στο χωριό, που έλαμπε κάτω από τον καθαρό φθινοπωρινό ήλιο!
  
  
• Διοργανωτές του «αγώνα» η ΛΕΚΑΜ, η Λέσχη δηλαδή Κλασικού Αυτοκινήτου Μακεδονίας και ο Δήμος Θεσσαλονίκης. 
• Ο Πρόεδρος της Λέσχης Γιώργος Κουρτέσας καθηγητής ΤΕΙ, μου είπε πως τα συμμετέχοντα αυτοκίνητα ήταν κατασκευής από το `52 το παλαιότερο, έως το `73 το νεώτερο και μου εξήγησε γιατί «δεν είναι ακριβό σπορ η κατοχή ενός καλοδιατηρημένου παλιού αυτοκινήτου» (δεν θέλει λέει τίποτε άλλο, εκτός από χώρο φύλαξης και βενζίνη!!).
 
• Θαύμασα τα λαμπερά αμάξια και χάρηκα για την γνωριμία με αρκετούς από τους οδηγούς και των δύο φύλων.
• Ιδιαίτερα, με τον μεγαλύτερο της «ομάδας», τον 85χρονο Αθανάσιο Μουσικό, που οδηγώντας με πάθος την Μερσεντές του (δώρο του Γερμανού Προξένου στη Θεσσαλονίκη, για τα άπειρα χρόνια εργασίας του ως οδηγός και του ίδιου αυτοκινήτου και του Προξένου), μου διηγήθηκε απίστευτες ιστορίες «του τιμονιού»! 
 
• Κορνάροντας άναψαν τις μηχανές τους, όταν ήταν να αναχωρήσουν.
• Η επόμενη στάση θα γινόταν στην Αλιστράτη στο Σπήλαιο και από κει κατευθείαν για Δράμα, όπου ο τερματισμός και τα έπαθλα συμμετοχής.
• Μου άρεσε το καμάρι που είδα στα μάτια των οδηγών (και πώς όχι, με τέτοιες αμαξάρες!), και η χαρά στα πρόσωπά τους από την επιτυχία της εκδρομής, που και ο καιρός την βοήθησε πολύ!

ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΜΟ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗ!

Η όμορφη Σάμος, στέλνει αγάπη και χαιρετίσματα στις Σέρρες!

«Τις πόλεις που μένουμε, λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία, πρέπει να τις αγαπάμε, να τις ερωτευόμαστε, για να μπορούμε να χωνόμαστε στην αγκαλιά τους και να βρίσκουμε αποκούμπι στα καθημερινά μας…»

λέει στο κείμενό του ο Σαμιώτης φίλος μου (και στο διαδίκτυο) Γιώργος Σκαπέτης και συμπληρώνει:

«...τις πόλεις όμως, τις κάνουν ερωτεύσιμες οι άνθρωποι, οι μόνιμοι κάτοικοί τους».

Διαβάστε την αφιέρωση του Γιώργου στις Σέρρες, ΕΔΩ

(με την ευκαιρία, η γράφουσα τον ευχαριστεί πολύ για τις αναφορές).

Η ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΗ ΜΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ.

Αποτελέσματα -σοκ για την πόλη των Σερρών, δίνουν οι μετρήσεις ραδιενέργειας, όπως δημοσιεύονται στην σχετική ιστοσελίδα της (ΕΕΑΕ) Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας πατήστε ΕΔΩ.

Όπως δείχνει και ο πίνακας (που δημοσιεύτηκε κατ` αποκλειστικότητα προχθές στην εφημερίδα "Ελευθερία" των Σερρών), οι τιμές της ραδιενέργειας στον αέρα της πόλης, είναι οι μεγαλύτερες μεταξύ όλων των άλλων (συνολικά 13) της χώρας, όπου έχουν τοποθετηθεί μηχανήματα μέτρησης ραδιενέργειας.

Όπως φαίνεται από τον πίνακα, ο μέσος όρος ολικής -γ ακτινοβολίας για τις Σέρρες, είναι 120 nsv/h, με το παγκόσμιο όριο να κυμαίνεται μεταξύ 20-200 nsv/h !

Οι τιμές της πόλης των Σερρών, είναι υπερδιπλάσιες της Θεσσαλονίκης, ενώ η Νέα Φιλαδέλφεια και η Λαμία, έχουν τη μικρότερη επιβάρυνση.

ΤΑ ΝΕΩΤΕΡΑ

• Τα νεώτερα σύμφωνα με στοιχεία της στήλης, είναι πως η Νομαρχία Σερρών με αφορμή το πρωτοσέλιδο της "Ε", έστειλε επείγουσα επιστολή στην ΕΕΑΕ, ζητώντας στοιχεία και επιστημονικές εκτιμήσεις σχετικά με τον βαθμό ανησυχίας που θα πρέπει να έχουμε.
• Η απάντηση, ήρθε εγγράφως την Παρασκευή 10/10/08 το απόγευμα.
• Σ` αυτή, σημειώνεται πως οι τιμές που καταγράφονται από τα μηχανήματα, μπορεί να είναι υψηλότερες από άλλες πόλεις, είναι όμως σταθερές και αναμενόμενες, μια και είναι γνωστό πως στο υπέδαφος του νομού Σερρών υπάρχει ουράνιο, που ευθύνεται για το καταγραφόμενο ποσοστό ραδιενέργειας.
• Στο ίδιο έγγραφο η ΕΕΑΕ σημειώνει πως ΔΕΝ συντρέχει λόγος ανησυχίας, μιά και οι τιμές είναι κάτω από το διεθνές όριο (έχουμε περίπου 120, με ανώτατο τα 200) τονίζοντας πως τα κοιτάσματα ουρανίου υπάρχουν στο υπέδαφος του νομού Σερρών εδώ και αιώνες (όπως και η ραδιενεργή ακτινοβολία).

ΣΧΟΛΙΟ:

1. Μπράβο στη Νομαρχία για την άμεση ενεργοποίηση και την αναζήτηση στοιχείων, μετά το δημοσίευμα.

2. Περιμένουμε τη δημοσιοποίηση της απαντητικής επιστολής της ΕΕΑΕ, όπως και αυτής της Νομαρχίας Σερρών.

3. Αν και τα ποσοστά καρκίνων στο νομό Σερρών είναι αυξημένα, δεν είμαστε και οι κάτοχοι του ρεκόρ σε Ελληνικό έδαφος. Πράγμα που σημαίνει πως διαχρονικά, μάλλον αποκτήσαμε αντοχές
στην ραδιενεργό ακτινοβολία (;;)!!

ΕΡΩΤΗΜΑ (χωρίς πλάκα):

Μετά τις (ανθεκτικές) κατσαρίδες, ...εμείς οι Σερραίοι;;

ΠΩΣ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΡΕ ΣΥ ΟΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΜΠΑΡ;

• Πολλές φορές αναρωτήθηκα πώς οι ιδιοκτήτες σπιτιών πάνω από μπαρ, καταφέρνουν και επιβιώνουν από την ένταση των μεταμεσονύκτιων και πολλές φορές ολονύκτιων μουσικών επιλογών των d.j.`s!
• Πώς μπορούν και έχουν μία φυσιολογική οικογενειακή ζωή, που συνήθως περιλαμβάνει διάβασμα παιδιών και ύπνο νωρίς το βράδυ για τους μικρούς, χαλάρωμα στο καναπέ και λίγη τηλεόραση ή διάβασμα βιβλίου για τους μεγαλύτερους, λίγο πριν την παράδοση στις αγκάλες του Μορφέα.
• Για να μην αναφερθώ στις αυξημένες ανάγκες για ήσυχο και ήρεμο περιβάλλον όταν η οικογένεια έχει στο σπίτι υπερήλικα, άρρωστο, μωρά ή υποψήφιο για το Πανεπιστήμιο!
• Το ερώτημα «πώς επιβιώνουν;» επανήλθε όταν διαπίστωσα προχθές, πως παρά τις κλειστές πόρτες του μπαρ (ενός αλλά όχι εξαίρεση, από τα πολλά) επί της Εθνικής Αντίστασης, η μουσική με τα έντονα μπάσα, έκανε να τρίζουν μέχρι και οι πλάκες του πεζοδρομίου που περπατούσα!!
• Από περιέργεια, έριξα μία ματιά στο εσωτερικό του. Νεαροί και νεαρές, αφοσιωμένοι στα κινητά τους (πού να μιλήσεις στον διπλανό σου με τέτοια ένταση), καθισμένοι ή μετακινούμενοι μέσα στο μπαρ, «άκουγαν» (;) με τη θέλησή τους, μουσική!! 
 
• Με πρώτα «θύματα» τους ακριβώς πάνω από το μπάρ, το αυτό φυσικά υφίσταντο αναγκαστικά και οι ένοικοι της ίδιας οικοδομής! Οπωσδήποτε χωρίς τη θέλησή τους και βέβαια χωρίς να έχουν και καμία άλλη επιλογή (εκτός ίσως από τις ωτοασπίδες)!
• Επειδή ήταν Τετάρτη και το ρολόι έδειχνε ήδη μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα, σκέφτηκα τί θα γινόταν το σαββατόβραδο. Αλλά εκεί σταμάτησα διότι μετά, η ιστορία γινόταν …«θρίλερ»!

• Η αλήθεια είναι πως θα απέφευγα να αγοράσω σπίτι πάνω από νυχτερινά μαγαζιά. Όμως κάποιοι το έχουν ήδη κάνει, ζώντας έτσι.

• Και αναρωτιέμαι: έχουν άραγε οι συγκεκριμένες πολυκατοικίες κανονισμό που να τους επιτρέπει να έχουν λόγο για το τί είδους μαγαζιά θα λειτουργούν κάτω από αυτές; Θα έπρεπε.
• Ποιόν τρόπο άμυνας έχουν οι ένοικοι απέναντι σε πιθανές αυθαιρεσίες του επαγγελματία; 
• Πώς μπορούν να διασφαλίσουν πως αυτός δεν θα υποβαθμίζει με ηχορύπανση την καθημερινότητά τους, κάνοντας τακτικά τα νεύρα τους κρόσσια και συχνά χωρίς να δίνει σημασία ούτε στις παρατηρήσεις των Αρχών;
• Πόσο υπεύθυνος και αξιόπιστος μπορεί να θεωρείται ένας επαγγελματίας εάν επιβαρύνει και προκαλεί γείτονες και περίοικους, παραβαίνοντας τους νόμους περί όχλησης και διατάραξης;

• Τώρα πάντως που ο χειμώνας έρχεται και η διασκέδαση (με ή χωρίς εισαγωγικά) θα περιοριστεί στους κλειστούς χώρους των μαγαζιών της επιλογής μας, θα δούμε αν το φέτος θα μοιάζει με το πέρυσι.
• Κυρίως στην οδό Εθνικής Αντίστασης, όπου μαγαζιά με άδεια μουσικής για νεαρόκοσμο, καλούνται να συνυπάρξουν με σπίτια και οικογένειες.

ΟΙ ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΙ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ!!

• Μπορεί να με θυμώνουν αφάνταστα, τα σκουπίδια στους δρόμους. Όμως έξω φρενών με κάνουν, μόνο οι αναίσθητοι που τα πετάνε!
• Έγινα δυστυχώς πολλές φορές μάρτυρας ανόητων οδηγών που εκτοξεύουν ό,τι άχρηστο κρατάνε από το παράθυρο του αυτοκινήτου τους, χωρίς να τους εμποδίζει τίποτε. Ούτε μια μικρή τύψη πολιτισμού, ούτε μια ελάχιστη αυτοσυγκράτηση παιδείας.
• Οδηγούσα στο δρόμο για Δράμα τις προάλλες και μπροστά μου ήταν αμάξι με Σερραϊκές πινακίδες και πέντε επιβάτες. Τρία παιδιά πίσω και δύο κυρίες μπροστά.
• Όταν ήρθε στο παρμπρίζ μου το πρώτο χαρτί από συσκευασία μπισκότων, αιφνιδιάστηκα. Πρόλαβα να δω πως πετάχτηκε από το πίσω αριστερό παράθυρο του προπορευόμενου. Εκνευρίστηκα και αποφάσισα να το χαρακτηρίσω μεμονωμένη «παιδική ανοησία», για να μην αφήσω τον θυμό μου να μεγαλώσει.
• Πάνω όμως που σκεφτόμουνα πως εκείνη την ώρα ο μικρός θα έτρωγε την κατσάδα της μαμάς του για την πράξη του, έρχεται το δεύτερο «χτύπημα». Ένα κουτί από χυμό (με το καλαμάκι του)! Έσκασε κι αυτό πάνω στο τζάμι του αμαξιού μου.

• Η έκπληξη; Η δεύτερη «βόμβα», ήρθε από το παράθυρο της οδηγού!!
• Δεν θέλω να σας κουράζω, αλλά μέχρι να συμπληρωθούν πέντε χιλιόμετρα πορείας, από όλα τα παράθυρα του λευκού opel (έχω κρατήσει τον αριθμό του), εκτοξεύτηκαν συνολικά οκτώ σκουπίδια.
• Πλην των προαναφερθέντων, στο «μεγάλο σκουπιδοτενεκέ» έπεσαν από κουτιά τσιγάρων και αποτσίγαρα, μέχρι χαρτομάντιλα και μπουκάλια εμφιαλωμένου νερού!
• Είναι αυτό που λέμε: «τα είδα όλα»!
• Δε θέλω να γράψω για την ανευθυνότητα, την ασυνειδησία, την έλλειψη παιδείας και πολιτισμένης συμπεριφοράς. Είναι αβίαστη η διαπίστωσή τους.
• Τα παιδιά ρίξαν τα σκουπίδια από το παράθυρο, γιατί είδαν τους γονείς τους να το κάνουν.
• Τα παιδιά πέταξαν τα σκουπίδια στο δρόμο (κι όχι π.χ….μέσα στο αυτοκίνητο της μαμάς), επειδή έμαθαν να μην θεωρούν το δρόμο δικό τους χώρο.

• Στη συγκεκριμένη όμως απολίτιστη πράξη περιβαλλοντικής ρύπανσης, υπάρχει και μια άλλη παράμετρος, καταφανώς εγκληματική. Και μάλιστα με άμεσο τρόπο. Κατά της ανθρώπινης ζωής.
• Εννοώ πως τα ιπτάμενα αντικείμενα που προσγειώθηκαν ξαφνικά στο παρμπρίζ μου, θα μπορούσαν να με σκοτώσουν! Δύσκολο θα ήταν να χάσω εξ αιτίας τους, τον έλεγχο του αυτοκινήτου!;
• Κυρία μου, τα σκουπίδια μας είναι φονικά όπλα όταν δεν ξέρουμε πού να τα πετάξουμε. Εγώ κινδύνεψα άμεσα από τα δικά σας, κι όλοι μαζί απειλούμαστε έμμεσα.
• Γιατί ό,τι ξεφορτωνόμαστε σε μη ενδεδειγμένα μέρη, ξαναγυρνάει σε μας με επίσης φονικό τρόπο! Στο πιάτο και στο ποτήρι μας, μέσα από τον κύκλο της φύσης. Που ό,τι δικό μας την προσβάλλει, μας το φτύνει στα μούτρα!

ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΔΩΡΕΕΣ Η ΠΟΛΗ! Γι` αυτό και λέμε "Μπράβο" σε όσους τις κάνουν.

• Και αυτό το ταμπλό (10x2 μέτρων) με τη ζωγραφική αναπαράσταση της οδού Λ. Παπαπαύλου και της περιοχής του 1ο Γυμνασίου Σερρών της πόλης, (παλιό Αρρένων), τοποθετήθηκε σχεδόν ταυτόχρονα με το άλλο που έκανε ο ίδιος Σερραίος ζωγράφος, ο Χριστόφορος Μελλίδης, για το δημοτικό πάρκο του παλιού Στρατιωτικού φούρνου στην οδό Γ. Παπανδρέου.
• Δηλαδή, μέσα στον περασμένο Ιούλιο.
• Μόνο που ο πίνακας στον οποίο σήμερα αναφέρεται η στήλη, ήταν παραγγελία της Σοφίας και του Άγγελου Σωτηρίου, προκειμένου να τοποθετηθεί στον τοίχο της εισόδου της Δημόσιας Βιβλιοθήκης των Σερρών.

• Ο ζωγράφος, φαίνεται πως εργάστηκε ταυτόχρονα για την εκτύπωση των δύο έργων του σε ανεξίτηλο και ανθεκτικό μουσαμά, και η πόλη, χάρη στον Δήμο από τη μία και σε ιδιώτες από την άλλη, απέκτησε δύο ακόμη υπερμεγέθη «πορτραίτα» της, βασισμένα σε φωτογραφίες εποχής.
• Η δωρεά του ζευγαριού, στολίζει όμορφα την πρόσοψη του μοντέρνου κτιρίου και «ταξιδεύει» τους εισερχόμενους στο παρελθόν, στα χρόνια που οι Σέρρες είχαν μεταπολεμικό χρώμα και χωματένιους δρόμους, όμως και κτίρια που ξεχώριζαν με το μέγεθος και τον συμβολισμό τους.
• Κατάλληλη η επιλογή του θέματος από τον ζωγράφο και τους δωρητές, τυχερή και η Δημόσια Βιβλιοθήκη μας, που έχει ανθρώπους που την αγαπούν και τη νοιάζονται.

Η Σοφία Γεωργιάδου και ο Δ/ντής Γιάννης Σαπουντζής, στα εγκαίνια της νέας Βιβλιοθήκης, από τον Υπουργό Παιδείας Ευρ. Στυλιανίδη, τον περασμένο Φεβρουάριο.

• Εξάλλου η Σοφία Γεωργιάδου-Σωτηρίου, δικηγόρος στο επάγγελμα, διακονεί δημιουργικά τη Βιβλιοθήκη πολλά χρόνια, από τη θέση της Προέδρου του Εφορευτικού Συμβουλίου της. Και την αγάπη της την έχει δείξει με πράξεις.
• Η στήλη επαινεί την Σοφία και τον Άγγελο (επίσης γνωστό Πολιτικό Μηχανικό των Σερρών), για τη δωρεά τους και την αθόρυβη πρωτοβουλία τους να προσφέρουν και να ομορφύνουν έτσι κι άλλο το κτίριο. Είναι παράδειγμα.

• Με την ευκαιρία η στήλη δηλώνει ευτυχής που η πρότασή της για τοποθέτηση μικρού συντριβανιού στο όμορφο πάρκο του πρώην Στρατιωτικού φούρνου (όπου και ο πρώτος πίνακας του Χ. Μελλίδη) υιοθετήθηκε από τον Αντιδήμαρχο Αντώνη Αναστασιάδη.
• Πέρασα πριν λίγο καιρό και το εντόπισα, όπως παρατήρησα και την τάξη και καθαριότητα που υπάρχει στον χώρο.
• Μακάρι Αντιδήμαρχε όλα τα (λίγα) παρκάκια της (τσιμεντου-)πόλης μας, να είχαν την ίδια εικόνα!

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΟΙ ΔΗΜΑΡΧΕ;

• Δεν ξέρω πόσος χρόνος χρειάζεται στη Δημοτική αρχή των Σερρών να εφαρμόσει τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις για τις οποίες μας προετοίμαζε από την αρχή της θητείας της, αλλά αυτός ο χρόνος, είναι εις βάρος της υπομονής μας!
• Πόσο πιά να περιμένει κανείς, προκειμένου να εφαρμοστεί μία μελέτη που υποτίθεται πως ήταν έτοιμη, να μας λύσει τα προβλήματα; 
• Πού είναι οι πεζόδρομοι που προέβλεπε να γίνουν, οι ποδηλατόδρομοι, οι μονόδρομοι και οι κόμβοι; Πού είναι τα πάρκινγκ και τα πάρκα; Πού είναι οι λεωφορειογραμμές και οι non stop πορείες των αυτοκινήτων στους κύριους άξονες;

• Νιώθει και η στήλη λίγο άσχημα, που τότε έγραφε με ενθουσιασμό για τα έργα που «να όπου νάναι υλοποιούνται» για να «μετατρέψουν επιτέλους την πόλη σε αξιοβίωτη» και να «διευκολύνουν την καθημερινότητα και την επισκεψιμότητά της»!

• Λοιπόν έχει καιρό που αγοράσαν οι Σερραίοι τα ποδήλατά τους, περιμένοντας να μετακινούνται με ασφάλεια στους περίφημους ποδηλατόδρομους, που θα τους επέτρεπαν «να διασχίζουν την πόλη από το ένα άκρο ως το άλλο», με οικονομία και ευκολία!
• Αντ` αυτών είδαν μόνο κάτι χρωματιστές διαγραμμίσεις, που κι αυτές, μήνες τώρα έχουν ήδη σβηστεί από τις ρόδες των αυτοκινήτων!
• Ποδηλατόδρομοι βέβαια, ούτε στον ύπνο μας. Ακόμη! 
 
• Αμφιδρομήσεις και μονοδρομήσεις, θα άλλαζαν εντελώς σύμφωνα με το (άμεσα δήθεν εφαρμοστέο) σχέδιο, το τοπίο. Με διευκολύνσεις, με νέα φανάρια, λεωφορειόδρομους και κυκλικούς κόμβους, θα δινόταν διέξοδος στην καθημερινή ταλαιπωρία εποχούμενων και πεζών!
• Αντί των παραπάνω, είδαμε προ μηνών (αλήθεια πόσων;) κάτι πορτοκαλί πασαλάκια να ξεφυτρώνουν ξαφνικά στη μέση των δρόμων, κάτι αλυσίδες και κάτι ασπροκόκκινες κορδέλες να οριοθετούν φανταστικά πεζοδρόμια και νεκρούς χώρους.
• Φυσικά κι αυτά όλα τα παραμάζεψαν και πάλι οι ρόδες των αυτοκινήτων, που δεν χωρούσαν να περάσουν, να στρίψουν ή να φτάσουν στον προορισμό τους.

• Πάνε τα πασαλάκια, πάνε και τα κορδελάκια.
Κι αυτό που έμεινε, είναι αυτό που είχαμε! Αταξία, μπερδεψιά και επικινδυνότητα!

• Αλλά χρειαζόταν τόσα πολλά πασαλάκια, πλαστικά τουβλάκια και στηθαία, τόσες «δοκιμαστικές», για παραμείνουμε στα ίδια;

• Και ο Δήμαρχος Γιάννης Βλάχος ζει και κυκλοφορεί σ` αυτή την πόλη και ο προϊστάμενος του Τμήματος Κυκλοφοριακού Σχεδιασμού & Ρυθμίσεων του δήμου, Νίκος Παπαδίκης. 
• Ο δεύτερος είναι και χρόνια μηχανικός με μεγάλη εμπειρία. Γι` αυτό άλλωστε φαντάζομαι πως του ανετέθη και το συγκεκριμένο πόστο.
• Πόσες λοιπόν δοκιμές και πόσων ημερών απαιτούνται κ. Παπαδίκη, για να καταλάβει ένας μηχανικός αν το «στρόγγυλο» έχει ή όχι το κατάλληλο μέγεθος για να ρυθμίζει κι όχι να εμποδίζει την κυκλοφορία; 
• Και πόσα πασαλάκια πρέπει να τοποθετήσετε για να γίνει κατανοητό πως ένας ήδη στενός δρόμος που τον προορίζετε για «πρωτεύουσα οδική αρτηρία», δεν αντέχει παραπάνω στένεμα; 
• Για να μην ρωτήσω κι άλλα, που παραπέμπουν ευθέως σε ασυνέπειες και ανεφάρμοστα χρονοδιαγράμματα.

• Σαν πολύ δεν περιμέναμε;

ΓΙΑ ΕΝΑ TANGO ARGENTINO!

• «Το Αργεντίνικο tango, προσφέρει μια αγκαλιά, έναν ρυθμό, ένα όνειρο» είπε χαιρετίζοντας το πολυπληθές κοινό η πολυταξιδεμένη φίλη και συνάδελφος Λία Παπαδράγκα, ανοίγοντας τη βραδιά tango στη θεσσαλονικιώτικη «Αίγλη», στο Γενί Τζαμί.

Η Λία (αριστερά) με τη Αναστ. Χαραλαμπίδου, στην έναρξη της βραδιάς. Στη φωτό δεξιά, η σκηνή της "Αίγλης".

• Η Λία, καιρό τώρα μου αναφέρει πως ασχολείται με το tango, γεμίζοντας με παράξενες λέξεις τις αναφορές της. Τα: «μιλόνγκα», «κονβεντίσος», «γκάουτσος» και «τανγκερίες», πηγαινοέρχονται στις κουβέντες για το Tango Argentino.
• Πήγα λοιπόν επηρεασμένη, να δω ένα κομμάτι των εκδηλώσεων του 2ου Φεστιβάλ Τάνγκο, που διοργάνωσε η φίλη μου μαζί με άλλους στη Θεσσαλονίκη. Βρέθηκα εκεί, κυρίως από περιέργεια και ενδιαφέρον για τους αργεντίνους χορευτές, που θα έδιναν τη δική τους παράσταση εκείνο το βράδυ.
• Λοιπόν, πέρασα καταπληκτικά κι όχι μόνο εξαιτίας των Αργεντίνων!
• Κατ` αρχήν απόλαυσα την μοναδική, βιρτουόζα ακορντεονίστρια Ζωή Τηγανούρια και τους Senso Latino.
• Τη Ζ.Τ. (έχει γράψει και το μουσικό θέμα του σήριαλ «Δεληγιάννειο Παρθεναγωγείο») που τα «έδωσε όλα» επί σκηνής και χρειάστηκε να ξαναβγεί κατ` απαίτηση του κοινού, «για ένα ακόμη μοναδικό tango»!
• Μετά, εντυπωσιάστηκα από τα τέσσερα πανέμορφα ζευγάρια του Estimulo Tango gr (ελληνική ομάδα), με την εξαιρετική πλαστικότητα (βλέπε φωτό κορυφής),
• και βέβαια σηκώθηκα όρθια για να χειροκροτήσω για τον συναρπαστικό χορό τους, τους φημισμένους δασκάλους των χορευτικών σαλονιών του Μπουένος Άιρες, τους Sebastian Achaval και Roxana Suarez, που μας άφησαν άφωνους με τις περίπλοκες και εκλεπτυσμένες φιγούρες τους.
• Ήταν μία διαφορετική και πολύ όμορφη βραδιά, που στην κατάληξή της, έδωσε τη δυνατότητα να κατακλύσουν την πίστα όλα τα έμπειρα και μαθητευόμενα στο tango ζευγάρια, που από θεατές έγιναν πρωταγωνιστές της εκδήλωσης και έδωσαν σε μας τους… καθήμενους την ευκαιρία να τους σχολιάζουμε, επαινώντας την «μεταμόρφωσή» τους!
• Αν εξαιρέσει κανείς την ταλαιπωρία με τα τραπέζια (παρότι έγιναν κρατήσεις τρείς μέρες νωρίτερα, οι υπεύθυνοι της «Αίγλης» λειτουργώντας με ελληνικότατη αρπακολατζίδικη λογική, δυσαρέστησαν πολύ κόσμο),
• οι θεατές έφυγαν από το χώρο τις πρώτες πρωινές ώρες «γεμάτοι», και το πιθανότερο, fan του Tango Argentino (καμία σχέση με το Ευρωπαϊκό Ταγκό).
• Το Αργεντίνικο Τάνγκο – που τονίζεται στο –ά-, έμαθα πως έχει πολλούς φίλους στη χώρα μας (χάρη και στην όρεξη της Λίας και των υπολοίπων του Φεστιβάλ), και ομάδες σε μεγαλουπόλεις και νησιά.
• Όμως επειδή όλο το Φεστιβάλ δεν ήταν μόνο αυτά που παρακολούθησα εγώ τη συγκεκριμένη βραδιά (διότι είχε και ταινίες, εκθέσεις, μαθήματα, συναυλίες, shows, χορευτές κλπ), σας δίνω την διεύθυνση της ιστοσελίδας του, από όπου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να πληροφορηθούν τα πάντα για τη γιορτή του «χορού του πάθους».
• www.thessalonikitangofestival.gr.
• Μπράβο στη δραστήρια ομάδα της Θεσσαλονίκης. «Και του χρόνου», στο 3ο Φεστιβάλ, με ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία!

ΕΞΙ ΝΕΟΙ ΑΝΙΧΝΕΥΤΕΣ ΡΥΠΩΝ ΣΤΟ ΣΤΡΥΜΟΝΑ.

• Έξι νέους σταθμούς μέτρησης της ποιότητας και της στάθμης ων υπόγειων νερών της λεκάνης του ποταμού Στρυμόνα εγκατέστησε στο νομό Σερρών η αρμόδια Διεύθυνση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.
• Το έργο, που χρηματοδοτήθηκε από το interreg είναι ένα ακόμη πραγματικά σημαντικό βήμα στην κατεύθυνση της θωράκισης του ποταμού αλλά και των υπόγειων νερών του κάμπου μας, από απειλές ρύπανσης (πιάνουν τόπο δηλαδή τα Κοινοτικά λεφτά).
• Οι σταθμοί, εγκαταστάθηκαν πριν από μερικές μέρες, σε επιλεγμένες θέσεις και αποστάσεις, σε όλο το μήκος του ποταμού.
• Είναι ηλεκτρονικοί, πλήρως αυτοματοποιημένοι, με εντελώς αυτόνομη λειτουργία μέσω φωτοβολταικών, και δεν απαιτούν επιτόπια υποστήριξη από προσωπικό.
 
  Ένας από τους σταθμούς, κοντά στον Στρυμόνα, λίγο έξω από το χωριό Μητρούση.

• Είναι εγκαταστάσεις ηλεκτρονικές, που τοποθετήθηκαν μέσα σε γεωτρήσεις που έγιναν για τον συγκεκριμένο σκοπό, και μεταδίδουν συνεχώς και σε πραγματικό χρόνο, μετρήσεις και δεδομένα, για την ποιότητα των υπόγειων νερών.
• Και όλοι καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικές είναι αυτές οι πληροφορίες, μια και απαντούν σε κρίσιμα ερωτήματα τόσο για την ποσότητα των υπόγειων νερών στον κάμπο μας, όσο και για το πόσο αυτά έχουν επηρεαστεί (διάβαζε μολυνθεί) από φυτοφάρμακα, λύματα, τοξικά και άλλες ανθρώπινες απερισκεψίες και βανδαλισμούς απέναντι στη φύση.
• Τα δεδομένα που στέλνουν οι έξι σταθμοί που τοποθετήθηκαν, συμπληρώνουν την εικόνα των υπηρεσιών της Περιφέρειας Κεντρ. Μακεδονίας για τα παραπάνω, μια και αυτές πλέον έχουν αναλάβει την ευθύνη διαχείρισης (π.χ. άδειες για γεωτρήσεις), αλλά και προστασίας τόσο των επιφανειακών όσο και των υπόγειων νερών στην περιοχή αρμοδιότητάς τους.
• Το ευτύχημα πάντως είναι, πως μιλώντας με τον υπεύθυνο της Διεύθυνσης Διαχείρισης Υδάτων της Περιφέρειας, μου είπε πως τα μέχρι στιγμής δεδομένα που τηλεμεταδίδονται από τους Σταθμούς, δείχνουν πως ΔΕΝ υπάρχει επιβάρυνση των νερών!
 
• Είναι σημαντικό, που ο Στρυμόνας παρακολουθείται και ηλεκτρονικά. Όπως σημαντικές είναι και οι συμφωνίες που γίνονται με τη Βουλγαρία για το ίδιο θέμα. Αν και στη γείτονα, επειδή λείπουν τα έργα υποδομής (βιολογικοί καθαρισμοί σε πόλεις και βιομηχανίες), οι ρυθμοί της μας συμφέρει να επιταχυνθούν.
• Για να διατηρήσουμε και να σώσουμε το ποτάμι, που δίνει ζωή στον τόπο μας.
• Σημειωτέον, οι σταθμοί – ανιχνευτές ρύπων είναι πλέον 12 στο Στρυμόνα. Τέσσερις μετρητές επιφανειακοί, έξι υπόγειοι και δύο μετεωρολογικοί. Όλοι τους, απολύτως αυτόματοι.

ΛΙΓΑ ΑΠ`ΟΛΑ, ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΑ!

Καλό μήνα φίλοι!
Κι επειδή τα αγροτικά είναι στην επικαιρότητα (όπως και τα διεθνή χρηματοοικονομικά), θυμήθηκα τα όσα πληροφορήθηκα για το πράσινο σκουλήκι, (ξέρετε αυτό που προσβάλλει τα βαμβάκια), με αφορμή ένα ρεπορτάζ που έκανα προ μηνός για την ΕΤ3.
Ξέρετε λοιπόν τί βοήθησε φέτος την αύξηση του πληθυσμού του πράσινου σκουληκιού, πέρα από τις καιρικές συνθήκες;

Τα πολλά στρέμματα με καλαμπόκι!!

Όπως λοιπόν μου είχε πει τότε ο υπεύθυνος βαμβακοκαλλιεργειών του νομού Σερρών, Γιάννης Γρηγοριάδης υπάλληλος της Δ/νσης Γεωργίας, η πρώτη γενιά του σκουληκιού δημιουργείται στο τριφύλλι, η δεύτερη στο καλαμπόκι και η τρίτη προσβάλλει το βαμβάκι, όπου και προκαλεί τις κύριες καταστροφές.
Τα στρέμματα με καλαμπόκι, αυξήθηκαν φέτος στο σερραϊκό κάμπο, λόγω της αναμενόμενης καλής τιμής. Τα καλαμπόκια όμως δεν ψεκάζονται, με αποτέλεσμα το πράσινο σκουλήκι, να επιβιώνει και να μεταφέρεται ανενόχλητο στα χτένια, τα φύλλα και το καρύδι του βαμβακιού, τα οποία και προσβάλλει.

Φέτος βέβαια, οι γεωπόνοι δεν μιλούν για επιδημία, όπως το 2003. Είναι όμως μία δύσκολη χρονιά, που θα αξιολογηθεί με ακρίβεια στο τέλος της περιόδου, όταν δηλαδή θα έρθει η ώρα της συγκομιδής του βαμβακιού.
Τότε, η στρεμματική απόδοση, θα καταδείξει το μέγεθος της ζημιάς, από τη φετινή επιδρομή του πράσινου σκουληκιού.

Πάντως οι βαμβακοκαλλιεργητές του νομού μας ανησυχούν. Και όσοι δεν τήρησαν τις οδηγίες των γεωπόνων να ψεκάσουν την κρίσιμη περίοδο μέσα στον Αύγουστο (μιλάμε για μία συγκεκριμένη εβδομάδα) ή απλώς δεν πρόλαβαν, εκτιμούν πως θα έχουν πολύ μειωμένη απόδοση.
Στο νομό μας, καλλιεργούνται με βαμβάκι περί τα 180 χιλιάδες στρέμματα και η μέση στρεμματική απόδοση είναι 300 κιλά!
Πάλι θα κυνηγούμε τις αποζημιώσεις μου φαίνεται!

Αλληλογραφία:

Προς Δ.Σ. PALSO και ιδιαίτερα τον Σάκη
Μασλαρινό: Συγχαρητήρια για την προ ημερών εκδήλωσή σας, με ομιλητή τον
καθηγητή, στρατηγικό σύμβουλο (και άλλα πολλά) Νίκο Λυγερό. Το υψηλό του IQ (189!!!) αναδείχθηκε στην ομιλία
του στο αμφιθέατρο της Δημόσιας Βιβλιοθήκης. Και το ακροατήριο όμως, ήταν
ξεχωριστό και απαιτητικό. Θέλουμε κι άλλα από σας!

Προς Τριαντάφυλλο Υψηλάντη, Διευθυντή του Δήμου Σερρών: Ξεχωριστά τα κείμενα και τα ποιήματά σας. Νηφάλια
ματιά και σοφία για τα νυν, τα πριν και τα μελλούμενα. Η φύση
αρχιτέκτων πάντων. Πολλά ευχαριστώ.

Προς Γιώργο Βογιατζή, Πρόεδρο Πολιτιστικού Συλλόγου Ροδολίβους: Ο «Κουρήτος» έγινε θεσμός. Μπράβο για την έμπνευση
και τη δουλειά σας. Το καλό παγγαιορίτικο κρασί, βρήκε τον άριστο τρόπο, για να
φτάσει στους ουρανίσκους μας μαζί με τον «αέρα» και τον πολιτισμό της περιοχής
που το παράγει. Και του χρόνου.

Σήμερα, οι δημοσιογράφοι ΑΠΕΡΓΟΥΝ. Είναι η πρώτη μέρα εφαρμογής του νόμου για το Ασφαλιστικό, στον οποίο εξ` αρχής αντιταχθήκαμε. Ως εκ τούτου, ο «Καθρέφτης» θα σας ξανασυναντήσει την Παρασκευή.

Τα σέβη μου!

Η ...ΕΘΕΛΟΥΣΙΑ ΕΞΟΔΟΣ ΤΩΝ ΑΛΙΣΤΡΑΤΙΝΩΝ!!

• Παρακολουθώντας τους Αλιστρατινούς να δηλώνουν επίμονα πως «νιώθουν πιο κοντά στους Δραμινούς» και πως «το σωστό θα ήταν να πάνε με τη Δράμα» με αφορμή τον Καποδίστρια ΙΙ, 
• αναρωτιέμαι γιατί αυτό να μας παραξενεύει ως Σερραίους, και γιατί να τους κακίζουμε (γιατί γίνεται κι αυτό) γι` αυτά που λένε.
• Γιατί λοιπόν απορούμε, που οι άνθρωποι αυτοί νιώθουν «ασύνδετοι» με τις Σέρρες;
• Δεν είναι; 

• Οδικώς τουλάχιστον ναι. Ούτε συζήτηση. 

• Για να πάει κανείς Αλιστράτη από Σέρρες (50 χιλιόμετρα δηλαδή), περνάει «των παθών του τον τάραχο». Εκείνες οι θρυλικές «στροφές» μετά τη Λευκοθέα, είναι οι ίδιες με αυτές που ταλαιπωρούσαν τα κάρα των (προ;)παππούδων μας και έκτοτε, ούτε το οδόστρωμα δεν βελτιώθηκε. 
• Δεν μιλάμε βέβαια για τις επικίνδυνες «γέφυρες φάρδους μοτοσυκλέτας» του ίδιου δρόμου, για τις οποίες και παλιότερα είχε μιλήσει η στήλη. 
       Καλή δουλειά για το `60. Τώρα όμως ούτε φορτηγό δεν χωράει!

• Μήπως όμως οι Αλιστρατινοί, έχουν πρόσβαση στο Νοσοκομείο μας ή στους ιδιώτες γιατρούς μας; Μα πώς να έρθουν εδώ στην ανάγκη τους; Σε πόσο χρόνο και από ποιόν σύντομο δρόμο να μεταφερθούν; Στη Δράμα εξυπηρετούνται βέβαια. Ακόμη κι αν γνωρίζουν πως το Νοσοκομείο μας είναι μεγαλύτερο και πληρέστερο.
• Από τη Δραμινή αγορά κάνουν και τα ψώνια τους, για τον ίδιο λόγο.
• Μέσω Δράμας, τους έρχονται και οι περισσότεροι τουρίστες στο Σπήλαιο (πάλι λόγω δρόμου),
• ενώ ακόμη και τα ψηφοδέλτια των εκλογών, αλλά και τα αποτελέσματα του Δήμου Αλιστράτης του νομού Σερρών, στο Πρωτοδικείο Δράμας κατατίθενται και από κει επικυρώνονται (σ` αυτό δεν φταίει ο δρόμος)!! 
                                                 Η …autobahn για Αλιστράτη!

• Όλα αυτά τα χρόνια λοιπόν, η Αλιστράτη ΜΑΣ, δεν είναι ουσιαστικά «μας». Αλλά και κάτι ΔΕΝ γίνεται, για να γίνει και «μας». Γιατί λοιπόν κακίζουμε τους Αλιστρατινούς γι αυτό που θέλουν, κι όχι τους διαχειριστές των πραγμάτων του νομού μας γι αυτά που τόσα χρόνια δεν έκαναν;

• Ο Δήμαρχος Αμφίπολης Πέτρος Πετρίδης, μέσα στο καλοκαίρι κι ενόψει του Καποδίστρια ΙΙ, έκανε μία πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση.
• Αμφίπολη, Πρώτη, Ροδολίβος, Κορμίστα και Αλιστράτη, να κάνουν ένα Δήμο. Υπέρ-Δήμο για την ακρίβεια. 
• Με την Αμφίπολη, έναν από τους σπουδαιότερους αρχαιολογικούς χώρους της Μακεδονίας, με τα μαρτυρικά Κερδύλλια, με την πλαζ (και με γαλάζια σημαία παρακαλώ), με το νέο λιμάνι, με την γενέτειρα των Καραμανλήδων, με τα πανέμορφα νεοκλασικά του Ροδολίβους, την Εικοσιφοίνισσα, το μοναδικό φαράγγι του Αγγίτη και φυσικά το Σπήλαιο της Αλιστράτης, αυτός ο παγγαιορίτικος Δήμος θα ήταν αχτύπητος!

• Η τουριστική ατμομηχανή του νότιου τμήματος του νομού Σερρών, με μεγάλες αναπτυξιακές δυνατότητες και πρόσβαση σε κονδύλια και προγράμματα!

• Αυτή την πρόταση του Δημάρχου, πρέπει να την καλλιεργήσει μεταξύ των πέντε Δήμων με τον τρόπο της, και η Νομαρχία Σερρών. Και οι βουλευτές (που δεν είναι «μόνο για να νομοθετούν»), να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην ανάγκη επίλυσης των προβλημάτων του νομού!
• Ένας σωστός δρόμος χρειάζεται βρε παιδιά!

ΤΑ ΤΖΑΜΙΑ ΠΟΥ ΡΗΜΑΖΟΥΝ ΚΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΡΝΑΣ!

Πάντα χαίρομαι όταν παίρνω επιστολές από ανήσυχους και προβληματισμένους για τα πράγματα, φίλους.
Τη Βάσω Παπαθανασίου, τυχαίνει να τη γνωρίζω από τα μεταφοιτητικά χρόνια. Με χαρά την «ξανασυνάντησα» μέσω της πολιτιστικής της δραστηριότητας (Αστροβραδιές Βροντούς κ.α.), εδώ και λίγο καιρό που επέστρεψε στις Σέρρες ως εκπαιδευτικός.

Η επιστολή της, επικαιροποιεί ένα θέμα με το οποίο ασχολήθηκε προ μηνών η στήλη. Αυτό της αδιαφορίας μας ως προς την αξιοποίηση των Τζαμιών της πόλης.
Να λοιπόν τι μου γράφει η Βάσω, που καταλήγει με έναν όμορφο ορισμό της Ιστορίας, το σημείωμα της.

«Αριάδνη γεια σου
Έβλεπα στον ιστοχώρο (blog) σου τις αεροφωτογραφίες της πόλης μας.
Σε μια από αυτές είδα το Αχμέτ πασά τζαμί.
Δεν είναι κρίμα, ένα τέτοιο αρχιτεκτονικό αριστούργημα να αφήνεται στη φθορά του χρόνου με τέτοια αδιαφορία και αφασία, όχι μόνο από τις αρχές αλλά και από μας τους ίδιους, μόνο και μόνο επειδή ήταν λατρευτικός χώρος του Ισλάμ (;).

Το Αχμέτ πασά τζαμί ή Αγιά Σοφιά των Σερρών. (φωτό: www.airphotos.gr )

Και να σκεφτεί κανείς πως τα ομορφότερα Τζαμιά, τα έκανε ένας …Ρωμιός! Ο Μιμάρ Σινάν!
Σημειώνω ότι σύμφωνα με τις πηγές, ο Μιμάρ Σινάν ήταν Χριστιανός που εκπαιδεύτηκε ως Γενίτσαρος. (Εξάλλου δεν είχε και άλλη επιλογή)!
Έγινε ο αρχιτέκτονας της Πύλης και σχεδίασε τα ομορφότερα τζαμιά της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Επισκέφθηκα το σπίτι του στο χωριό Αγιρνάς (Άγιοι Ανάργυροι) της Καππαδοκίας (επαρχία Καισάρειας), το οποίο κατοικούνταν από Ρωμιούς (Ουρούμ τους έλεγαν οι Τούρκοι) πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1924.

Ο Βασίλης Φαρασόπουλος, δάσκαλος και ερευνητής των καππαδοκικών, είναι μία από τις πηγές τεκμηρίωσης της ελληνικής καταγωγής του Σινάν.
Δες τι περιπέτειες έχει ο ελληνισμός που καθρεφτίζονται σε ένα ερειπωμένο μνημείο, κι ας είναι και τζαμί.

Ας γίνει λοιπόν επισκέψιμο κι ας θυμίζει την τραγική ειρωνεία: Ότι υπήρξε κάποτε ένας Σινάν,( ο χριστιανός του Αγιρνάς), ο μεγαλύτερος εκφραστής της Οθωμανικής τέχνης!
Αν το θέμα έχει και δημοσιογραφικό ενδιαφέρον, τότε είμαι έτοιμη να σου δώσω όσα στοιχεία μπορώ ή να σε φέρω σε επαφή με τους ανθρώπους που ασχολήθηκαν περισσότερο.

Προσωπικά, όταν επισκέφτηκα το σπίτι του στην Καππαδοκία ένιωσα ότι η Ιστορία δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μεγάλη περιπέτεια των λαών, οι κλωστές που ενώνουν πράγματα, καταστάσεις και πρόσωπα, για να δημιουργήσουν ένα δίκτυο μέσα στο οποίο περιπλανιόμαστε εμείς οι pastdreamers, επί το ελληνικόν «ονειρευτές του παρελθόντος».
Δεν έχει μείνει λοιπόν, καθόλου χώρος και για μας;
Βασιλική Παπαθανασίου. Εκπαιδευτικός – Σέρρες».

ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΧΑΛΑΡΩΣΗ, ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ;

· Μια και ακολουθεί σαββατοκύριακο, να σας προτείνω προορισμό, για χαλάρωση, ευεξία και φυσική φροντίδα. Δίπλα μας.
· Μιλώ βεβαίως για ένα λουτρό αναζωογόνησης, στα θεραπευτικά νερά της πηγής του Σιδηροκάστρου, που «λάτρεψαν πασάδες και Βυζαντινοί», αλλά και κοινοί θνητοί, συμπληρώνω μετά βεβαιότητας!
· Το νερό των Λουτρών Σιδηροκάστρου, αναβλύζει από την καρδιά του Λαιλιά μας. Με μέση θερμοκρασία 42οC και σύσταση που επιδρά θεραπευτικά, οι άνθρωποι αναζητούσαν σ` αυτό γιατρειά και αναζωογόνηση, οργανωμένα, από το 1600 ακόμη!
· Σήμερα είναι Δημοτική Επιχείρηση, (με τα προβλήματά της), με κοντά πενήντα εργαζόμενους.
· Οι εγκαταστάσεις, λειτουργούν όλο το χρόνο, διαθέτοντας ομαδική και ατομικές πισίνες, και προσφέροντας υδρομασάζ, θεραπείες σώματος και προσώπου, χαμάμ και σάουνα.

· Ο γιατρός των Λουτρών, είναι πάντα εκεί για συμβουλές και υπηρεσίες, ενώ τις καλλυντικές θεραπείες στους ενδιαφερόμενους, εφαρμόζει εξειδικευμένο προσωπικό (έχει και …σοκολατοθεραπεία παρακαλώ!).
· Για όλες τις εποχές είναι τα λουτρά Σιδηροκάστρου, αν και είναι μειονέκτημα το ότι εδώ και λίγο καιρό δυστυχώς δεν λειτουργεί (γιατί;) η πτέρυγα της «Θερμαλίας Πηγής», που είναι και το πιο καινούργιο, σύγχρονο και όμορφό τους τμήμα.
· Πολύχρωμα ψηφιδωτά και βυζαντινή αρχιτεκτονική συναντάει κανείς στην αίθουσα του ομαδικού λουτήρα. Απόλαυση και θεραπεία μαζί για τους επισκέπτες. Οι περισσότεροι, γίνονται φανατικοί μετά την πρώτη …βουτιά!

· «Διαπιστώνουμε μία τάση των νέων, να αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους αναζωογόνησης και χαλάρωσης» μου είπε η χαμογελαστή Αντωνία Τσαουσίδου, υπεύθυνη υποδοχής των επισκεπτών, που επιπλέον με πληροφόρησε πως όλες τις εποχές του χρόνου, «οι νέοι άνθρωποι αποτελούν τον κύριο όγκο των χρηστών των υπηρεσιών που προσφέρονται στα Λουτρά».

· Όσοι επιθυμούν, μπορούν να μείνουν και στο ξενοδοχείο της μονάδας, να απολαύσουν την κουζίνα του και να γνωρίσουν με μικρές εξορμήσεις και εκδρομές, όλο το βόρειο τμήμα του νομού Σερρών, τη λίμνη Κερκίνη, τα Πορόια και το Άγκιστρο, τον Προμαχώνα ή το Ρούπελ.
· Να κάνουν βαρκάδα και ιππασία, να επισκεφτούν τα Μοναστήρια της περιοχής και να αναζητήσουν στα γύρω χωριά, μικρές γευστικές φωλιές και απολαύσεις.
· Σημειωτέον, σε τιμές προσιτές!

· Την προτείνω την εμπειρία των Λουτρών. Όλους τους φίλους μου από μακριά, τους περνάω κι από κει. Και χαίρομαι που το απολαμβάνουν, και το θυμούνται και μου το κουβεντιάζουν και μετά από χρόνια!
· Παράδεισος είναι εκεί όπου μπορούμε να περάσουμε καλά, με την οικογένεια και την παρέα μας.

Κι εμείς έχουμε κοντά μας, πολλούς μικρούς «κήπους της Εδέμ». Ευτυχώς!
· Info: Λουτρά Σιδηροκάστρου τηλ: 23230-22422

ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΘΕΙ Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΧΑΤΖΗΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

Με αφορμή τα δημοσιεύματα τα στήλης για το μέλλον της «Συλλογής Χατζηλία», πολλοί ήταν οι αναγνώστες που μου ζήτησαν περισσότερες πληροφορίες και λεπτομέρειες, κυρίως για το είδος της συνεργασίας του Δήμου με τον συλλέκτη.

Σας δίνω λοιπόν ό,τι προκύπτει από επίσημα έγγραφα.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΠΚΑ στις 29/3/2006, είχε πάρει κατά πλειοψηφία απόφαση να νοικιάσει τμήμα της Συλλογής, με σκοπό να την εκθέσει στο δημοτικό αρχοντικό Μάλλιου, το οποίο έγινε έτσι με χρήματα του Κοινοτικού Leader, «Μουσείο Χερσονήσου Αίμου».






















Υπεγράφη τότε και ιδιωτικό συμφωνητικό (που λήγει το 2010) με τον συλλέκτη, ο οποίος ήταν ταυτόχρονα και μέλος του Δ.Σ. της ΔΕΠΚΑ και ανάμεσα σε αυτούς που ψήφισαν υπέρ της μίσθωσης.

Βέβαια, εάν ο οποιοσδήποτε επισκέπτης του Μουσείου είχε μπροστά του το συμφωνητικό αλλά και την απόφαση της ΔΕΠΚΑ όπου περιγράφονται επιγραμματικά τα ενοικιαζόμενα εκθέματα, θα παρατηρούσε πανεύκολα πως αυτά που έβλεπε στο Μουσείο, ήταν τουλάχιστον τετραπλάσια.

Υπήρχε για παράδειγμα η συλλογή αρχαίων αντικειμένων στον κάτω όροφο, η οποία ΔΕΝ αναφέρεται στα προαναφερθέντα επίσημα έγγραφα. Το αυτό ισχύει και για αντικείμενα των τμημάτων με τα εκκλησιαστικά, τις στολές, τα παραδοσιακά κοσμήματα ή τα μουσικά όργανα.
Δεν γνωρίζω πως και γιατί έγινε αυτό, αλλά προφανώς δεν έγινε για να μείνει κρυφό, εφόσον όλα ήταν σε προθήκες, για να τα βλέπουν οι επισκέπτες, πολλοί εκ των οποίων εκπρόσωποι της πολιτικής, της εκκλησίας και της επιστήμης.


Όπως όμως και νάχει το πράγμα, τα ερωτήματα τέθηκαν από τη στήλη στα δύο προηγούμενα δημοσιεύματα.
Είναι ερωτήματα πιστεύω σοβαρά, που προέρχονται κυρίως από την αγωνία για το μέλλον της πλούσιας και μοναδικής συλλογής που κατασχέθηκε και μεταφέρθηκε ήδη εξολοκλήρου, στο Λαογραφικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης και στην αρχαιολογική υπηρεσία Καβάλας.
Το Δημοτικό Μουσείο άδειασε και η πόλη χάνει μία σπάνια συλλογή, από τις ελάχιστες αυτού του μεγέθους και ποικιλίας, σε όλα τα Βαλκάνια.

Και το ερώτημα είναι, τί θα μπορέσουμε να κάνουμε, για μην χάσει η πόλη και τη Συλλογή και το Μουσείο;

Νομίζω πως γι` αυτά, θα πρέπει να τοποθετηθεί ο Δήμαρχος Σερρών Γιάννης Βλάχος επίσημα και ανοιχτά, συμβουλευόμενος νωρίτερα και τη νομική υπηρεσία του Δήμου.
Το ίδιο πρέπει να κάνουν και οι όλοι οι συνδυασμοί του Δημοτικού μας Συμβουλίου, αλλά και η Διεύθυνση Πολιτισμού της Νομαρχίας Σερρών.


Το κτίριο της Δημοτικής Επιχείρισης Πολιτισμού και Κοινωνικής Ανάπτυξης των Σερρών.



Μετά το αρχικό σάστισμα όλων μας από τη δυσάρεστη υπόθεση με την οποία ασχολείται πλέον η Δικαιοσύνη, την κατάσχεση, θα πρέπει να συνοδέψει κατάθεση.
Κατάθεση πρότασης από την πλευρά της πόλης, για να μην «μοιραστούν» άλλοι, «δική της» περιουσία!

ΑΔΕΙΑΖΕΙ ΤΕΛΙΚΑ (και δυστυχώς) ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ.

• Δυστυχώς επαληθεύτηκαν οι πληροφορίες της στήλης, σχετικά με τη Λαογραφική "Συλλογή Αλ. Χατζηλία", η οποία βεβαιωμένα κατάσχεται και μεταφέρεται εκτός Σερρών.
• Το Δημοτικό «Μουσείο Μελετών Χερσονήσου Αίμου» αδειάζει, με το μεγαλύτερο μέρος των εκθεμάτων να μεταφέρεται πακεταρισμένο στο Λαογραφικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, μια και με εντολή του εκεί αρμόδιου Εισαγγελέα, κατάσχεται.
• Ολόκληρη σχεδόν η Συλλογή των παραδοσιακών στολών, των κοσμημάτων, των εργαλείων και λοιπών αντικειμένων λαογραφικής αξίας (τα αρχαία, τα βυζαντινά και τα εκκλησιαστικά κομμάτια της ως εμπίπτοντα στο νόμο περί αρχαίων είχαν εξαρχής μεταφερθεί σε χώρους της Αρχαιολογικής υπηρεσίας),
• αφού καταγράφηκε από κλιμάκιο επιστημονικών συνεργατών του Λαογραφικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, φορτώθηκε σε φορτηγάκι και συνοδεία Αστυνομικών της Διεύθυνσης δίωξης Αρχαιοκαπηλίας της συμπρωτεύουσας, μεταφέρθηκε.
• Από προχθές δόθηκε η παραγγελία της καταγραφής και κατάσχεσης και αυτού του τμήματος της Συλλογής (με τα παραδοσιακά).


• Απορία επιμένουσα: Το Λαογραφικό υλικό (π.χ. η αυθεντική στολή της Γερακίνας από τη Νιγρίτα) εμπίπτει στο νόμο περί αρχαιοτήτων και κατασχέθηκε;
• Κι αν εμπίπτει, τα τόσα χρόνια που όλα αυτά τα κομμάτια εκτίθενται δημόσια, γιατί καμία Αρχή δεν επενέβη;


• Παρουσία λοιπόν Δικαστικού, και Αστυνομικής δύναμης από τη Θεσσαλονίκη, οι πέντε αρχαιολόγοι του Μουσείου, με επικεφαλής την κ. Οικονομίδου, ξεκίνησαν την καταγραφή της πλούσιας συλλογής.
• Εντυπωσιάστηκαν πληροφορήθηκα, τόσο από τον αριθμό των εκθεμάτων (εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες), αλλά και τη σπανιότητά τους. Μάλιστα έμαθα πως συζητούσαν, για το γεγονός πως δεν γνώριζαν για τη συγκεκριμένη συλλογή, το μέγεθος και την ιστορική της αξία! Και φυσικά θα την ήθελαν για το Μουσείο τους!



• Με δεδομένο λοιπόν πως μετά τις δυσάρεστες εξελίξεις το Δημοτικό Μουσείο Σερρών ουσιαστικά κλείνει, προκύπτουν ερωτήματα που διατυπώθηκαν και χθες από τη στήλη.
• Απευθύνονται κυρίως προς τον Δήμαρχο Γιάννη Βλάχο και το Δημοτικό μας Συμβούλιο, που λειτουργούσαν το Μουσείο, φιλοξενώντας σε δημοτικό διατηρητέο τη "Συλλογή Αλ. Χατζηλία", ο ιδιοκτήτης της οποίας ελάμβανε μάλιστα και μηνιαία αποζημίωση 900€, «για την εκμίσθωση της συλλογής του στη ΔΕΠΚΑ».


• Εφόσον λοιπόν ο Δήμος Σερρών (η ενοικίαση της Συλλογής έγινε επί Δημαρχίας Ι. Μωυσιάδη, τον Μάρτιο του 2006) αξιολόγησε (και σωστά) τη συλλογή ως πλούσια και σπάνια, παραχωρώντας για τη φιλοξενία της το δημοτικής ιδιοκτησίας αρχοντικό Μάλλιου, αλλά και υπάλληλο για τη λειτουργία και φύλαξη του Μουσείου,

• τι θα πράξει τώρα που αυτό πρακτικά κλείνει, λόγω κατάσχεσης του περιεχομένου του;
• Τίθεται θέμα νομικής εμπλοκής του Δήμου, εξαιτίας της υπόθεσης αρχαιοκαπηλίας;
• Θα υπάρξει πρόβλημα με την Ε.Ε. που χρηματοδότησε την ίδρυση του Μουσείου, με την προϋπόθεση ύπαρξης εκθεμάτων;
• Και τέλος: Προτίθεται ο Δήμος Σερρών να διεκδικήσει την παραμονή της "Συλλογής Αλ. Χατζηλία" στις Σέρρες;

ΚΑΤΑΣΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ Η ΣΥΛΛΟΓΗ ΧΑΤΖΗΛΙΑ;

• Αν ισχύει αυτό που πληροφορήθηκα, τότε θα πρέπει να προβληματιστούμε και να λυπηθούμε, για πολλά!
• Διότι μου φαίνεται λυπηρή η πιθανότητα να σχεδιάζεται η μεταφορά στη Θεσσαλονίκη της συλλογής των παραδοσιακών φορεσιών, κοσμημάτων και άλλων κομματιών λαϊκής τέχνης του Αλέξανδρου Χατζηλία, μετά τα εξαιρετικά δυσάρεστα πρόσφατα γεγονότα (υπόθεση αρχαιοκαπηλίας), που κατέληξαν σε συλλήψεις και προφυλακίσεις.
• Κάτι τέτοιο όμως πήρε το αυτί μου και σας το μεταφέρω, με ανησυχία για την πιθανή απώλεια μιας μεγάλης συλλογής που όλοι την βλέπαμε σαν «περιουσία» των Σερρών, η οποία μάλιστα επί χρόνια και με επιλογή του Δήμου Σερρών, αποτελούσε το κύριο υλικό των εκθεμάτων του Δημοτικού «Μουσείου Μελετών Χερσονήσου Αίμου».

• Η συλλογή Χατζηλία, που περιλαμβάνει σπάνια αρχαία, βυζαντινά, εκκλησιαστικά, παραδοσιακά, νεώτερα και λαϊκής τέχνης κομμάτια, νοικιαζόταν από το Δήμο Σερρών έναντι μηνιαίου αντιτίμου (900 €) που αποδιδόταν στον συλλέκτη, βάσει σχετικού συμβολαίου.

• Ο Δήμος Σερρών μάλιστα αξιολογούσε την συλλογή (και σωστά) ως πλούσια και σπάνια, γι` αυτό και είχε παραχωρήσει για τη φιλοξενία της το δημοτικής ιδιοκτησίας αρχοντικό Μάλλιου, αλλά και υπάλληλό του, προκειμένου να λειτουργεί το Μουσείο ( με εισιτήριο εισόδου συμβολικό), και να φυλάσσονται τα εκθέματα.

• Τώρα λοιπόν και εάν αληθεύουν οι πληροφορίες της στήλης
• ότι επίκειται μεταφορά του τμήματος της συλλογής που περιλαμβάνει παραδοσιακές στολές, κοσμήματα και είδη λαϊκής τέχνης στη Θεσσαλονίκη και στο εκεί Λαογραφικό Μουσείο,
• όλα τα ερωτήματα, είναι λογικό να απευθύνονται πρώτα στο Δήμαρχο Σερρών Γιάννη Βλάχο και το Δημοτικό μας Συμβούλιο.

• Πάντως από χθες, ομάδα επιστημόνων του Λαογραφικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, κατά παραγγελία της Αστυνομίας Θεσσαλονίκης, βρίσκεται στις Σέρρες και καταγράφει ένα προς ένα τα αντικείμενα της συλλογής.

• Και η στήλη ρωτάει:
• Θα μεταφερθεί η Λαογραφική Συλλογή Χατζηλία στο Λαογραφικό Μουσείο Θεσσαλονίκης;
• Θα γίνει κατάσχεση του υλικού της;
• Πού θα φυλαχτούν τα κομμάτια της μετά την καταγραφή;
• Οι Λαογραφικές συλλογές, σε ποιόν νόμο εμπίπτουν όσον αφορά την κατοχή τους, την έκθεση και προστασία τους;
• Ο Δήμος μας προτίθεται να διεκδικήσει την παραμονή της Συλλογής στις Σέρρες και να διασφαλίσει την προστασία και συντήρησή της σε περίπτωση που τεθεί ζήτημα μετακίνησής της εκτός Σερρών;
• Το αυτό ερώτημα, απευθύνει η στήλη και στη Διεύθυνση Πολιτισμού της Νομαρχίας μας.

• Τέλος, δεν γνωρίζω εάν η καταγραφή, και πιθανή κατάσχεση και μετακίνηση περιλαμβάνει και τα κομμάτια που ο συλλέκτης δεν νοίκιαζε στο Δήμο Σερρών για να εκτεθούν στο Μουσείο, αλλά κρατούσε σε σεντούκια και αποθήκες.
• Εάν αυτό ισχύει, τότε η υπόθεση γίνεται σοβαρότερη, διότι θα μιλάμε για ένα υλικό τεράστιο σε όγκο και ιστορική αξία, που δεν θα έχει πιά η πόλη.

• Σε κάθε περίπτωση, η στήλη εύχεται να διαψευστούν οι πληροφορίες της, και αναμένει απαντήσεις στα ερωτήματα που έθεσε.